• پنج شنبه ۲۵ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۴ فوریه ۲۰۰۸ » لینک مستقیم چاپ کنید

پاکستان قلب تهدید است

ژان لویی بروگیر صدرالدین الهی
ژان لویی بروگیر قاضی تحقیق فرانسوی و کارشناس تروریسم و کسی که بسیاری از جنایتکاران بین‌المللی را به دست عدالت سپرده است و سرسختی و سماجت او در تعقیب اینان مثال‌زدنی است، در مصاحبه‌ای کوتاه با رادیو بین‌المللی فرانسه R.F.I. که همه هفته با همکاری مجله اکسپرس زیر عنوان «مهمان هفته» انجام می‌شود، حرفهایی زده است که به خواندنش می‌ارزد.

آیا تهدیداتی را که اخیراً در مورد فرانسه و مخصوصاً شهردار پاریس عنوان می‌شود، باید جدی تلقی کرد؟
این پیامها را نباید به غفلت واگذاشت همچنانکه نباید هم زیاد تسلیم دلهره و اضطراب شد. در حقیقت حالت آماده‌باش در فرانسه در سطح بالاتر از معمول است. تهدیدات عمدتاً از سوی یک گروه افراطی سلفیون الجزیره‌ای که وابسته به القاعده هستند عنوان می‌شود.

این تروریستها در فرانسه احتمالاً دارای پایگاه حمایتی هستند؟
ـ بله، سلول‌های خفته و بی‌فعالیتی وجود دارند که ما قریب پانزده سال است مراقب شکل تشکیلاتی آنها هستیم.

ارتش فرانسه که در عراق حضور ندارد. پس چرا ممکن است هدف حملۀ احتمالی آنها واقع شویم؟
کیفیت سازمانی این گروهها ما را هم از کل کشورهای جهان جدا نمی‌کند. از نقطه نظر افراطیون اسلامی، فرانسه همواره الجزایر را مورد حمایت قرار داده است و گروههای مسلح هرگز حمایت پاریس را از یک رژیم ملحد نمی‌بخشایند.

آیا باید مسابقۀ اتومبیلرانی بزرگ پاریس ـ داکار را ملغی کرد؟
در شرایطی که گروه سلفیون شمال آفریقا در شکم القاعده مستحیل شده باشد خطر این که همان پیوند میان طالبان و القاعده در شمال پاکستان در مرز افغانستان تکرار شود، وجود دارد. القاعده اکنون به‌صورت یک سازمان در حال گسترش ولی بی‌قاعده درآمده است و بیشتر مانند ویروس واگیرداری است که بدون یک استراتژی جهانی به‌سرعت پراکنده می‌شود. برای مثال در این جنبش یک مرکز فرماندهی مشخص و سلسله‌مراتبی وجود ندارد که ارتباطات بین شبکه‌ها از آنجا هدایت شود. در انفجارات ماههای اخیر الجزیره الزاماً یک دستور از پیش آماده‌شده داده نشده بود همچنانکه در بمبگذاری 2004 مادرید وضع چنین بود و اتفاق کاملاً صورت بومی و محلی داشت. برای کارشناسان حرفه‌ای تروریسم مشکل از همین جا شروع می شود. القاعده از سازمان شکل‌دار و رهبری از بالا به پایین گروهی مانند جدایی‌طلبان باسک E.T.A. یا رزمندگان ایرلندی I.R.A. در گذشته برخوردار نیست. در فرانسه هم خطر یک سوء قصد بومی وجود دارد. اما کشور ما یکی از معدود ممالک دنیاست که از دیرباز یک سیستم شناسایی قابل و کارآمد را برای این منظور تربیت کرده است. و این به ما امکان می‌دهد که بهتر جلو خطر را بگیریم. فرانسه از 1996 به این طرف، مورد حملاتی از این دست قرار نگرفته است زیرا ما توانسته‌ایم که به‌وقت این کارها را خنثی کنیم. اما وضع در جاهایی مثل پاکستان، شمال آفریقا و عراق کاملاً متفاوت است.

تصور می‌کنید در فرانسه چه تعداد تروریست آمادۀ عمل وجود دارد؟
این برآورد بسیار دشواری است. به نظر من افراد واقعاً و عملاً آمادۀ انجام اعمال تروریستی چند دو جینی بیش نیستند. اما اینها قادرند که در کشورهای دیگر روی شاخه‌های فعالتر فشار بیاورند و اثر بگذارند. فرضاً آلمان، بلژیک وسایر نقاط.

آیا پاکستان به‌راستی مرکز اصلی تهدید و قلب خطر است؟
بله، به‌مراتب بیشتر از ایران. زیرا این مملکت به‌معنی واقعی بی‌صاحب است. حکومت مرکزی هر روز بیشتر از روز پیش از ادارۀ مملکت عاجز می‌شود. ارتش تنها قدرتی است که سعی دارد اوضاع را تحت اختیار بگیرد اما حتی نیروی ارتش هم در برابر افراطیون پر از نقاط ضعف است و در حال حاضر تنها گروههایی که از وضع موجود پاکستان سود می‌برند گروههای افراطی هستند.

آیا با بستن «اردوگاه گوانتانامو» موافقید؟
کسی نمی‌تواند موافق این موضوع باشد. اشتباه آمریکایی‌ها سبب شده است که حالا همه می‌توانند به‌بهانۀ مشابه از خط قرمز قانون عبور کنند و پاسخگوی کسی نباشند.